Komt u maar.
De weledelachtbare leden van het admiraliteitshof zijn bijeen
voor een onderzoek naar de oorzaak
van de verovering van het marineschip de Bounty,
onder bevel van luitenant William Bligh,
en naar het handelen van diezelfde luitenant William Bligh.
Geef uw zwaard af en ga zitten.
Luitenant Bligh, wellicht kunt u het hof in uw eigen woorden vertellen,
wat er op 28 april vorig jaar gebeurd is.
Ik zou graag eerst de namen van de muiters willen voorlezen.
Uw bemanning staat niet terecht.
U staat terecht.
Wij willen weten hoe u uw schip kon verliezen.
Om dat te begrijpen, moet u weten wie de muiters waren.
Vermoedelijke muiters.
Gaat u door, Mr. Bligh.
Fletcher Christian, tweede stuurman.
Was hij geen vriend van u ?
Inderdaad.
- 50 guinjes dat ie dood is. - 60 dat ie leeft.
- Wedden ? - Om hoeveel ?
Binnen een uur is ie dood.
60 guinjes.
Ik kom zo innen.
- William. - Fletcher. Wat doen jullie ?
We wedden of een van onze leden dood is of niet.
- Maar wat doe jij hier ? - Kunnen we ergens praten ?
De broodvrucht.
Ik heb 't bevel gekregen om broodplanten van Tahiti naar Jamaica te vervoeren.
Tahiti ?
- Ik wil dat jij met me meegaat. - In welke functie ?
Mr. John Fryer is al aangesteld als eerste stuurman.
Hij is goed, maar ik wil jou erbij als tweede stuurman.
Akkoord.
- Mooi. Schitterend. - Maar waarom die broodvruchten ?
Goedkoop voer voor de slaven.
Bananen zijn veel te duur.
- Weinig eer, William. - Ik heb geen connecties, Fletcher.
Ik moet zelf naam maken.
En dat doe je met een groenteschip ?
Kijk...
Via Kaap Hoorn naar Tahiti.
We laden de vruchten in, en dan via de Straat van Endeavour,
om Kaap de Goede Hoop naar Jamaica en terug naar Engeland.
De wereld rond.
Waarom gaan we via Kaap Hoorn ?
Dat is sneller, Mr. Fryer.
Als we het geluk hebben dat er geen storm woedt.
Dus u neemt liever de omweg via Afrika, Australië en weer terug ?
En Kaap Hoorn laten liggen.
- Wat hebben die planten nodig ? - Warmte, licht en water.
- Ik offer mijn hut wel op. - Dus we leven als varkens ?
Ik run een goed schip.
De Bounty is te klein. Wat we nodig hebben is een fregat.
Ja, en ik had al kapitein moeten zijn.
Maar de marine heeft beide verzoeken afgewezen. Duidelijk ?
- Vlug, kinderen. - Mijn schatjes.
Ze komen welterusten zeggen.
Welterusten. Ga maar gauw.
- Zeg onze gasten eens gedag. - Krijg ik een kus ?
Harriet. Apenkop.
Welterusten.
William, een toost.
Op de reis rond de wereld.
En een behouden terugkeer.
We vertrokken twee dagen voor Kerstmis: 23 december 1787:
Maak het grootzeil gereed.
Kom op.
Wat doen jullie ? Schiet op.
Marszeil vieren. Voortmaken.
Kom op, Purcell. Help 's met die zeilbanden.
Kom op met die touwen.
Gereedmaken om geitouwen te laten vieren.
Geitouwen vieren. Marszeil vieren.
Grootzeil vieren.
Zuidzuidwest, dat is de koers.
Zuidzuidwest. Tot uw orders.
Mannen, we gaan bikken.
Is 't waar wat ze over Tahiti zeggen ?
- Bedoel je over de vrouwen ? - Lopen ze echt bloot rond ?
Ze dragen alleen tatoeages. Op de mooiste plekjes.
- Echt waar ? - Hand op m'n hart. Een paradijs.
Je zit op mijn plek, Quintal.
Ga opzij.
Niet kijken, dan heb je 'n probleem.
- Dat is mijn plek. - Donder op.
- Lazer op. - Wat zeg je ?
- Hou je bek. - Hou je erbuiten.
Hij heeft een mes.
- Rustig, Churchill. - Stil, mannen.
Pak 'm, Mills.
Op de koning.
God zegene hem.
En op het schip.
De mannen zijn stil.
Mooie melodie.
Een prima muzikant. Blij dat we hem hebben.
Ja, het is geen toeval, Mr. Nelson.
Het is goed voor 't moreel.
- Dr. Huggan, nog een glaasje ? - Nee, dank u.
Wat houdt u zich in, vanavond.
Er zijn meer zeelui omgekomen door drank en ziektes dan door verdrinking.
En ik heb me voorgenomen geen bemanningslid te verliezen.
Daar drink ik op.
- U stoot een meerdere aan. - Nee.
- Daar staat de strop op. - Sorry, Sir.
Geeft niks. We moeten elkaar nog leren kennen.
En wat komen we dan te weten ?
Hangt ervan af hoe diepgaand we zijn, Mr. Young.
Dat geluid bevalt me niet.
Moeten we even gaan kijken ?
Goedenavond, Mr. Hewood.
- Goedenavond, Adams. - Dag, Mr. Hewood.
- Alles in orde hier ? - Kan niet beter, Sir.
- Mijn plek. - Sukkels.
- Pas op je woorden, ouwe. - Ik ben geen ouwe, Churchill.
Jij bent geen mazzelaar.
Zeeziek, Mr. Hewood ?
Weg uit Engeland.
Heimwee dus.
- Alsof je nooit meer terugkomt. - Niet zeggen. Dat brengt ongeluk.
Dit is mijn eerste reis.
- Hiervoor zat ik nog op school. - Ik heb nooit op school gezeten.
Ik kan niet eens lezen.
- Ik kan geen schip besturen. - Sturen kan iedereen.
Maar waarheen, dat is het lastige.
LOGBOEK
23 december, 1787:
Onze eerste dag op zee zit erop:
- Een slokje rum ? - Nee, dank je.
- We varen over de evenaar. - Nee, dank je.
Geef Mr. Hewood maar wat.
Zo is het goed. Haal 'm maar binnen.
Komt u maar, Mr. Hewood.
Neem maar een slok hiervan.
Dat is goed voor de geest. Neem maar een slok.
Kijk eens, Mr. Hewood.
Nog een beetje van dit spul.
- Goed gedaan. - Dank je, Quintal.
Luitenant Bligh, ik heb hier uw logboek.
Daarin zie ik regelmatig het woord 'dansen' staan.
Kunt u dat uitleggen ?
Jawel. Tijdens een lange reis kunnen de mannen wel eens agressief worden.
Ik denk dat gymnastiek een goede remedie is.
Daarom liet ik de bemanning elke dag 20 minuten dansen.
- Dansen ? - Ja, dansen.
En daar deden ze allemaal vrijwillig aan mee ?
- Ik dacht van wel. - Toch schrijft u in uw logboek,
dat deze onorthodoxe manier van gymnastiek tot afkeuringen leidde.
Dat is slechts een keer gebeurd.
Charlie, als je 'n jurk aan had, vroeg ik je ten dans.
- Hoger die knieën, Quintal. - Ik doe m'n best.
Mond houden.
We zijn zeelieden, geen dansers.
Mr. Christian, Mr. Young, geef Quintal een bit in.
- Ik zei niks. - Maak 't niet erger, Quintal.
Ik zei het, Sir.
- Kom op, Mr. Christian. - U heeft de verkeerde.
Churchill zegt dat hij het was.
- Straf ze allebei. - Jezus Christus.
- Doe wat ie zegt, Mr. Christian. - Jawel.
Hebben ze nu niet lang genoeg geboet ?
Ze zijn opstandig geweest.
Fryer had het ook met een grapje kunnen afhandelen.
De marine is geen theater van de lach en opstandigheid is een ernstige zaak.
Maar maak ze maar los, Mr. Christian.
Als ze maar wel spijt betuigen.
- Op bevel van de commandant. - Ja hoor.
Dat zal wel.
Mond dicht anders doe ik het bit weer in.
Zo had ik de Hoorn niet verwacht.
- Zouden we 't weer mee hebben ? - Misschien.
Het ziet er niet eng uit, hé ?
Nee, dat niet. Maar ik heb de Hoorn gezien
met golven zo hoog als drie huizen op elkaar.
Een golf spoelde zo zes man overboord.
We hebben een mazzelaar aan boord.
Mr. Fryer. Strijk de zeilen.
- Strijk de zeilen ? - Geen tegenspraak. Strijken.
Zeilen strijken, Mr. Cole.
Gereedmaken voor strijken.
Alle hens aan dek. Opschieten.
Rol de zeilen op.
Cole, stuur ze het want in.
Kom op, opschieten. Rol de zeilen op.
Hij houdt niet van rustig weer, hé ?
Kom op met dat zeil. Alles binnenhalen.
Mr. Fryer.
Ik heb me vergist.
Dat gebeurt zelden.
Hijs de zeilen.
Alle zeilen bij, Mr. Cole.
Gereedmaken om te hijsen.
Gooi de touwen los.
Bras de ra's.
Het want in.
Help.
Help me nou.
- Mr. Christian. - Hou je vast.
Trekken. Trekken.
Robert, denk om je pannen.
Robert, die pannen.
- Robert. - Lamb staat in brand. Help 'm.
- Hij is gek. - We gaan er aan.
Alle hens aan dek.
Iedereen naar het dek. Sluit de luiken.
Neem het roer.
Bakboord, Charlie.
Het roer, McCoy.
- Help. - Hou je vast.
Beman de pompen.
Jamie, hou die wand tegen.
Help me.
Wie staat er te pompen ?
Geef me een hamer.
- Sir. - Zet de timmerman aan het werk.
We moeten terug. Dat is mijn mening.
Helemaal niet. We houden deze koers aan.
U komt nooit om de Hoorn heen.
- We moeten terug. - Mr. Cole.
- Zet mijn mening in het logboek.
Mr. Cole, stuur alle mannen naar het dek.
- Noteer mijn mening in het boek. - Zoals u wilt, Mr. Fryer.
- Dit schip redt het niet. - Jawel.
- Hoe lang houden de mannen 't vol ? - Net zolang als de officieren.
Zet die dingen vast.
Valentine. Kom mee.
Mr. Bligh, hoe lang heeft u geprobeerd om de Hoorn te ronden ?
31 dagen.
En hoeveel had u toen afgelegd ?
- 85 mijlen. - 85 mijlen in 31 dagen.
U heeft uw mannen en uw schip 31 dagen in gevaar gebracht,
omdat u zo nodig de aarde rond wilde varen ?
Lieve Betsy,
alleen bij jou kan ik mijn hart luchten:
Mijn pogingen om Kaap Hoorn te ronden zijn mislukt:
Maar ik heb wel terecht getwijfeld aan Mr. Fryers gedrevenheid:
Binnen.
- De mannen zijn bijeen. - Kom verder.
- Het spijt me, William. - Niks aan te doen. Kom.
Stilte.
We varen met de wind mee naar Afrika en de Indische Oceaan.
- Mr. Lamb. - Present.
Zodra het veilig is, kunt u uw fornuis weer aansteken.
Vanavond voor iedereen warm eten.
Hoera voor de kapitein. Hiep-hiep.
Maar...
Maar we hebben nog steeds een lange, zware reis voor de boeg.
Ik wil elk uurtje zeiltijd benutten.
Daarom vervang ik Fryer door Christian en bevorder hem tot eerste luitenant.
Mr. Fryer, kom terug. Kom terug.
U rukt pas in als ik klaar ben.
Het is een schande.
Na al die jaren.
Ik zou u niet eens meenemen op een vlot op de rivier.
- Moet dit waar de... - U bent in de fout gegaan.
In de fout ?
- U keerde mij de rug toe. - Mijn excuses daarvoor.
Maar ik protesteer.
- Ik ben de eerste stuurman. - En ik ben de commandant.
Ik ben de baas. Is dat duidelijk ?
Ingerukt.
Alle hens aan dek, graag.
Mr. Bligh, het was niet verstandig om Mr. Fryer te vervangen
door een nieuweling.
Christian is geen nieuweling.
En het feit dat hij uw vriend was, had daar niets mee te maken ?
Wat bedoelt u daarmee, Mr. Greetham ?
Wij willen vaststellen hoe u uw schip bent kwijtgeraakt.
Dat ben ik niet.
Het is me ontnomen door muiters, aangevoerd door Fletcher Christian.
Die u bevorderde.
Ik heb hem bevorderd omdat John Fryer een lafaard bleek.
Fletcher Christian had tenminste lef.
Misschien wel meer lef dan u lief was, nietwaar Mr. Bligh ?
Vrijdag, 10 oktober:
Om half twaalf heeft James Valentine het aardse bestaan verlaten,
ten gevolge van ziekte en vermoeidheid na Kaap Hoorn:
Ondanks mijn goede zorgen, heeft de dronken scheepsarts gefaald:
"Heer, bij U vinden alle mannen genade."
"Zegen deze wateren en bevrijdt de overledene van zijn zonden."
"Geef hem eeuwige rust en moge hij rusten in vrede. Amen."
Schenk hem aan de zee.
Om vier uur gaven wij Valentine een fatsoenlijke begrafenis:
25 graden, 36 minuten.
Land in zicht.
- Land in zicht. - Waar ?
Recht vooruit.
Breng een saluutschot.
Saluutschot. Vuur.
Kom hier.
Tweede saluutschot.
Vuur.
Ik wil haar.
Dank je.
Slag.
Allejezus.
- Quintal. - Sorry, Sir.
Nog nooit een vrouw gezien ?
Concentreer je op je werk. Kom op, tegelijk roeien.
Riemen.
Riemen gereed.
Riemen hoog.
Riemen bergen.
Dank u.
Commandant Bligh.
Koning Tynah.
Dank u, majesteit.
Ik groet u namens koning George van Engeland.
Hoe gaat 't met kapitein Cookie ?
Kapitein Cook ? Heel goed. Hij groet u ook.
- Leeft hij nog ? - Ja.
- Hij is mijn vriend. - Dat weet ik.
Kijk maar.
Hij gaf me zijn portret.
Sommigen zeggen dat hij is gedood door het volk van Hawaï.
Kapitein Cook leeft en hij is in goede gezondheid, koning Tynah.
Hij leeft.
En hij groet u.
Hij praat over u als zijn dierbare vriend.
En dat heeft u die Tynah verteld ?
- Koning Tynah. - Koning van de wilden.
Een afstammeling van koningen.
Net zoals onze koning George ?
- Min of meer wel. - Waarom loog u dan ?
Waarom zei u niet dat Cook tien jaar geleden vermoord is op Hawaï ?
Omdat zij geloven dat Cook onsterfelijk is.
- Letterlijk ? - Ja, dat denk ik wel.
Ze zien hem als een heilige.
Interessant.
En ze geloven dat elke Britse officier aan hem verwant is.
Dus u was ook min of meer onsterfelijk ?
Daar leek het wel op en...
... ik had ze ook nodig. Cook was ons paspoort.
Hoe lang blijft u in Tahiti ?
- Twee maanden, op alle eilanden. - Ga niet naar de andere eilanden.
Daar bent u niet welkom.
Wij hebben hier alles.
Ik ben u zeer erkentelijk.
Koning George heeft geschenken voor u meegegeven.
Misschien kan ik ook geschenken voor koning George meenemen.
Alles voor een koning.
Varkens, bananen, kokosnoten, broodvruchten...
Broodvruchten. Dat is een goed idee.
Volgens mij is zijne majesteit dol op broodvruchten. Toch, Mr. Nelson ?
Zeker, Sir.
Zijne majesteit is een fervent tuinier.
Broodvruchten zal hij zeer op prijs stellen.
Als u hem plantjes schenkt, kan hij ze zelf verder telen.
We zullen vele plantjes voor hem zaaien.
Mr. Christian, Mr. Cole...
Wilt u de geschenken aan de koning en zijn volk uitdelen ?
Dit zijn geschenken van koning George voor u.
Mijn god.
- Ik was er al bang voor. - Waarvoor ?
Ik moet met haar het bed delen.
Ze is een vrouw van Tynah. Een geschenk van het stamhoofd.
Als ik vijf minuten beneden ben, kom jij me halen.
- Ja. Maar waarom ? - Verzin maar wat, verdomme.
Welkom aan boord, mevrouw. Komt u maar mee.
Ga door met je werk.
Misschien kan zij 'm vriendelijker maken.
Heet.
Mooi.
Dat is nog niet genoeg voor een hond, laat staan voor mij.
Binnen.
- O, pardon. - Mr. Christian.
- Sir ? - Waarom heeft u mij nodig ?
- Het kan morgen ook. - Wat is er ?
- Het schip zinkt. - Mooi.
Mevrouw.
Was Fletcher Christian toen nog uw vriend en bondgenoot ?
Toen nog wel.
En er was geen indicatie dat hij iets tegen u had ?
Nee, niets.
Mr. Bligh, toen u die broodvrucht plantte,
hielden de wilden toen een onzedelijke ceremonie ?
Is dit relevant, kapitein Greetham ?
Mijnheer, wel als de bemanning het kon aanschouwen.
Was de bemanning erbij ?
- Ja. - En was het onzedelijk ?
Zij geloven dat de aarde vruchtbaar wordt als de goden paren,
en dat stimuleren ze door zelf te paren.
- Dus het begon bij de ceremonie ? - Nee, dat niet.
Nee, het begon bij Fletcher en dat meisje.
U onderschatte hun gevoelens ?
Ja, dat besef ik nu pas.
Ik dacht eerst dat het jeugdige hartstocht was.
Dat alleen kan nooit resulteren in een muiterij.
- De bemanning was ontevreden. - Dat waren ze niet.
- Christian heeft ze ertoe gezet. - Maar hoe kon hij dat doen ?
Dat weet ik niet. Het kwam door het eiland.
- Mr. Christian ? - Kom binnen, wie je ook bent.
U hebt al een paar weken niet meer deelgenomen aan het diner.
- Doen jullie dat dan nog ? - U wordt vanavond verwacht.
Het is vandaag geen vrijdag.
Om zes uur, stipt.
Wachten.
Ik heb een heel bijzondere plant ontdekt.
Aan de westkant van het eiland, vlak bij de monding van de rivier.
Mr. Christian, het is half acht.
Wachtten jullie op mij ?
Waarom verschijnt u hier halfnaakt ?
Omdat de tatoeage zo'n pijn doet.
- Mijn God. - Trek uw jasje aan, Mr. Christian.
Dat is nogal pijnlijk.
Trek uw jasje aan, Mr. Christian.
- Kan ik opdienen ? - Wachten.
Dank u, Mr. Christian.
- Dien maar op, Smith. - Dank u.
Wanneer hebt u de broodvruchten geïnspecteerd ?
- Gisteren. - Vandaag niet ?
Nee, volgens Mr. Christian is dat niet nodig.
Is dat zo ? Zo, Mr. Christian...
En wanneer kunnen we de plantjes meenemen ?
Ze hebben ze nog even nodig.
We zijn hier al 13 weken te lang. Komen we hier ooit nog weg ?
Omdat we zo laat aangekomen zijn...
Ik wil dagelijks geïnformeerd worden, Mr. Christian.
Tenzij u meer tijd nodig heeft om uw lichaam te versieren.
Wachten.
We moeten weer gauw naar zee.
Vindt u niet, heren ?
Ga met mij in gebed.
O, hemelse Vader. Almachtige en eeuwige God.
Nederig danken wij U voor wat wij gaan ontvangen.
Nog even, mannen, en dan gaan jullie weer naar huis.
Ga jij niet mee ?
Ik ga nog een paar andere eilanden bezoeken.
- Op deserteren staat de strop. - Als je gepakt wordt.
Ga je mee, John ?
Ik heb een vrouw en drie kinderen.
Daar gaat ie, onze machtige Mr. Bligh.
Denk eens aan de Straat van Endeavour,
de Atlantische Oceaan, beschimmelde kaken en bedorven vlees.
En dan dat gehijg van zijne heiligheid in je nek.
Nee, niks voor mij.
Wanneer gaan we dan ?
Wie is vanavond wachtcommandant ?
Ik.
Vanavond dus.
Fletcher Christian.
U wilt me spreken ?
Mijn dochter heeft iets van u.
Van mij ?
U zit hier.
Nu...
Het spijt me, ik...
Neem deze tand.
Als u ernaar kijkt, denkt u aan mijn dochter en mijn kleinkind.
U zult Tahiti Nui nooit vergeten.
Fletcher Christian, uw vrouw.
- Zullen wij ook gaan ? - Nee, ik niet.
Mr. Hewood heeft een probleem.
Arme Hewood.
Stommelingen. Die andere wilden zijn niet zo vriendelijk als deze.
Kom, mannen.
Ik wens ze veel geluk.
Ze hebben 't nodig.
Geef acht.
Dank u, Mr. Fryer.
Gisteravond zijn er drie mannen gedeserteerd.
Daar staat de strop op.
Mr. Hewood, waarom heeft u niets gezien ?
- Sliep u ? - Jawel, Sir.
Goed, dan mag u de dochter van de kanonnier kussen.
Bootsman.
Leg deze man op het kanon. Onmiddellijk.
Luister goed.
- Over een week... - Wat is er ?
Hou op met lachen.
Stilte.
Vinden jullie dit leuk ?
U bent een schande, Dr. Huggan.
Ga terug naar uw hut.
Denken jullie dat dit een plezierreisje is ? Dan vergis je je lelijk.
Van nu af aan heerst er weer discipline.
Er komt orde en we gedragen ons als zeelieden.
Over een week varen we uit. Er wordt niet meer gedronken.
We gaan niet meer aan wal.
Jullie zien eruit als varkens. Tijd voor een schoonmaak.
Het schip ook.
Bootsman.
Breng de straf ten uitvoer.
Commandant Bligh.
Mr. Christian.
- Sir ? - Ik wil met u praten.
- Nu. - Ik kom er aan.